زمینه و هدف: هدف از این مطالعه تعیین شیوع هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک (HI) در کودکان دبستانی اهواز، شهری به قومیت های متفاوت در جنوب غربی کشور بود.روش مطالعه: در یک مطالعه توصیفی مقطعی طی ماه های آبان تا دی ماه 1385 بدوا میزان کلسیم ادرار (UCa) و کراتی نین ادرار (UCr) صبحگاهی 500 دانش آموز دبستانی شهر اهواز اندازه گیری و نسبت UCa/UCr آنان محاسبه و نسبت بالاتر از 0.21 غیرطبیعی تلقی شد. در آنانی که این نسبت غیرطبیعی بود، میزان کلسیم و کراتی نین ادرار 24 ساعته اندازه گیری و مقادیر بیش از 4 میلی گرم پرکیلوگرم وزن بدن به عنوان هیپرکلسیوری در نظر گرفته شد. کودکانی که میزان کلسیم خون شان طبیعی و مشکل دیگری نداشتند مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک قلمداد شدند.یافته ها: از 500 کودک 6 تا 12 ساله مورد مطالعه 231 نفر پسر و 269 نفر دختر بودند. در آزمون نخست در 64 (%12.8) کودک (45 پسر و 19 دختر) نسبت کلسیم به کراتی نین ادرار غیرطبیعی بود. اما در پایان تنها 15 نفر معیارهای هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک را داشتند، یعنی شیوع %3 (1.8 تا %4.8) به دست آمد. این شیوع در دختران و پسران متفاوت و به ترتیب %0.74 و %5.6 بود (P=0.003). در بین مبتلایان 10 نفر هماتوری (2 نفر هماتوری آشکار)، 8 نفر سابقه درد راجعه شکم، 5 نفر سوزش ادرار و 3 نفر سابقه فردی یا خانوادگی سنگ کلیه داشتند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که در اهواز %3 کودکان مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک بوده و در معرض خطر عوارض کوتاه و درازمدت این بیماری اند. شیوع این بیماری در پسران بسیار بیش تر از دختران است.

هدف: هدف از این مطالعه تعیین شیوع هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک در کودکان دبستانی شهر تهران بود.روش مطالعه: با مراجعه به دبستان های مختلف شهر تهران، 778 کودک دبستانی (سن 11-6 سال، میانگین سنی 1/9 سال) را از نظر وجود هیپرکلسیوری در  د و مرحله تحت بررسی قرار دادیم: مرحله اول (تست غربالگری)، نسبت کلسیم به کراتی نین را در نمونه راندوم کودکان اندازه گیری نمودیم و در مرحله دوم برای کودکانی که نسبت کلسیم به کراتی نین در نمونه ادرارشان بالاتر از 21% میلی گرم به میلی گرم بود اندازه گیری مقدار کلسیم ادرار 24 ساعته (تست قطعی) انجام دادیم.  کودکانی که هیپرکلسیوری داشتند تحت معاینه و آزمایشهای لازم از نظر هیپرکلسیوری قرار گرفتند و کودکانی که مبتلا به انواع مختلف هیپرکلسیوری ثانویه بودند از مطالعه حذف شد ند. یافته ها: از 778 کودک در 195 نفر (1/25 درصد) نسبت کلسیم به کراتی نین بالای 21% بود. از این 195 نفر تنها  128 نفر همکاری نموده و ادرار 24 ساعته جهت اندازه گیری کلسیم ادرار 24 ساعته تحویل دادند و از این تعداد 28 نفر دفع کلسیم بیشتر از 4 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن در 24 ساعت داشتند که هیپرکلسیوریک شناخته شدند، چنانچه تمامی 195 نفر نمونه ادرار تحویل می دادند احتمالا 42 مورد هیپرکلسیوری داشتیم که معادل 4/5% می شود. نتیجه گیری: شیوع هیپرکلسیوری در کودکان مورد مطالعه 4/5 درصد بدست آمد و علایم موجود در کودکان مبتلا عبارت بود از هماچوری، دیزوری، دردهای شکمی، بی اختیاری ادرار، اورژنسی، عفونت ادراری و سنگ.

سابقه و هدف: عفونت مجاری ادراری یکی از مهم ترین علل نارسایی مزمن کلیه در کودکان است. بنابراین شناسایی فاکتورهای مستعد کننده نقش مهمی در پیشگیری از صدمه به کلیه دارد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک با عفونت ادراری در کودکان 14-1 سال مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین سمنان انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مورد شاهدی بود که در آن 75 کودک مبتلا به عفونت ادراری (بدون سنگ وآنومالی های مجاری ادرار) و 75 کودک بدون عفونت ادراری مورد بررسی قرار گرفتند. در این کودکان نسبت کلسیم به کراتینین رندوم ادرار را اندازه گیری کردیم. به منظور رد هایپرکلسیوری ثانویه کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز، گازهای خون وریدی نیز اندازه گیری شد.یافته ها: از 150 کودک مورد بررسی، 67 نفر (%89.3) دختر و مابقی پسر بودند. میانگین (± انحراف معیار) سن کودکان مبتلا به عفونت ادراری 2.78±3.83 سال و گروه شاهد 2.81±3.88 سال بود که تفاوت معنی دار نبود (0.907=P). هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک در %40 (30 نفر) از کودکان مبتلا به عفونت ادراری و 13.3% (10نفر) از کودکان بدون عفونت ادراری یافت شد P<0.001)، CI: 1.81-10.60، OR=33.4). تعداد کودکان پسر مبتلا به عفونت ادراری همراه با هیپرکلسیوری به طور معناداری بیش تر از کودکان دختر مبتلا به عفونت ادراری و هیپرکلسیوری بود (p<0.001).نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه، هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک احتمالا یک ریسک فاکتور عفونت ادراری در کودکان می باشد و بررسی دفع کلسیم ادراری در کودکان مبتلا به عفونت ادرار یپیشنهاد می گردد.

مقدمه: دردهای شکمی مزمن و راجعه یکی از شایع ترین علل مراجعه کودکان به درمانگاه های تخصصی اطفال می باشد که سبب اضطراب والدین و کودک می شود. عامل این دردها در 20 درصد موارد هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک می باشد. با توجه به این که هیدروکلروتیازید داروی موثری در درمان هیپرکلسیوری است لذا بر آن شدیم اثر دارو بر کاهش دردهای شکمی مزمن را در کودکان دختر مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک بررسی کنیم.روش کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سو کور 100 نفر کودک دختر 12- 5 ساله مبتلا به دردهای مزمن و راجعه شکمی که دچار هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک بودند به روش تصادفی به دو گروه کنترل و مورد مداخله تقسیم شدند. در هر دو گروه آموزش های لازم جهت مصرف مایعات فراوان و کاهش نمک غذایی به والدین و اطفال داده شد. در گروه مورد مداخله علاوه بر این آموزش ها هیدروکلروتیازید نیز با دوز واحد روزانه 1 میلی گرم بر کیلوگرم تجویز شد. گروه کنترل به مدت 3 ماه پس از شروع رژیم غذایی و گروه مورد مداخله تا 3 ماه پس از رفع هیپرکلسیوری از لحاظ تعداد حمله های درد شکمی و علایم همراه به طور ماهانه بررسی شدند. سپس نتایج با استفاده از آزمون تی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج مقایسه آماری نشان داد که بین میانگین تعداد دفعات درد در ماه اول 0.38، ماه دوم 0.4 و ماه سوم 0.26 در گروه مورد مداخله نسبت به میانگین درد در ماه اول 1.60، در ماه دوم 1.94 و ماه سوم 1.84 در گروه کنترل کاهش معنی داری وجود داشت (0.001>p).نتیجه گیری: به نظر می رسد که مصرف هیدروکلروتیازید به عنوان یک داروی کم خطر و ارزان با دوز واحد روزانه می تواند در کاهش دردهای شکمی مزمن و راجعه کودکان مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک مؤثر باشد.  

مقدمه: هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک به عنوان یک اختلال شایع، در دوران کودکی شناخته شده است و عامل مهم و شایع در تشکیل سنگ کلیه می باشد. عفونت ادراری مکرر به عنوان تظاهر بالینی هیپرکلسیوری است. با توجه به این که هیدروکلروتیازید داروی موثری در درمان هیپرکلسیوری است این مطالعه با هدف بررسی اثر بخشی مصرف هیدروکلروتیازید در کنترل عفونت ادراری مکرر دختران مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک طراحی گردید.روش کار: این مطالعه یک کار آزمایی بالینی تصادفی یک سوکور می باشد که بر روی 100 دختر 1 تا 12 ساله مبتلا به هیپرکلسیوری ایدیوپاتیک که با حداقل 2 عفونت ادراری در سال به بیمارستان های امیرکبیر و ولیعصر (عج) اراک مراجعه نموده بودند، انجام شد. بیماران به طور تصادفی ساده به دو گروه درمانی )هر گروه 50 نفر( تقسیم شدند. به گروه اول آموزش های لازم از نظر مصرف مایعات فراوان، دفع ادرار هر 2 ساعت، مصرف کم نمک، شستشوی منطقه تناسلی از جلو به عقب، پوشیدن شلوار نخی گشاد و دفع کامل ادرار داده شد. گروه دوم علاوه بر آموزش های لازم، تحت درمان با داروی هیدروکلروتیازید به میزان یک میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز به صورت دوز واحد صبحگاهی قرار گرفتند. سپس عود عفونت ادراری در دو گروه با استفاده از آزمون تی دانش آموزی مورد مقایسه قرار گرفت.نتایج: کلیه بیمارانی که تحت درمان با هیدروکلروتیازید قرار گرفتند، نرموکلسیوریک شدند. در هر گروه شیوع عدم عود عفونت ادراری 34 درصد 17) نفر( بود که تفاوت آماری معنی داری نداشتند.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه، وجود تاثیر درمان هیپرکلسیوری در پیش گیری از عفونت را رد نمود. لذا مساله ارتباط این دو و تصمیم گیری های درمانی مربوطه نیاز به بررسی های دقیق تر، با هدف حذف فاکتورهای مخدوش کننده دارد.

بیماری دیابت قندی شایع ترین بیماری متابولیک اندوکرین دوران کودکی و نوجوانی است که اثرات قابل توجه بر تکامل جسمی و روانی بیماران بر جای می گذارد. در مطالعات متعدد، مشخص شده که در بیماران دیابتی نوع یک، کاهش واضح توده استخوانی و نیز رشد قدی در دراز مدت ایجاد می شود. برای بررسی این مشکلات، تحقیقات وسیعی انجام گردیده و مشخص شده که در بسیاری از بیماران دیابتی، مقادیر مختلف کلسیم در ادرار دفع می گردد. ممکن است علت استئوپنی و اختلال رشد قدی کودکان دیابتی نیز دفع بیش از حد کلسیم در ادرار باشد. در این مطالعه بر آن شدیم تا با بررسی گروهی از بیماران دیابتی، میزان دفع کلسیم ادراری را در آنها بررسی کنیم و در مواردی که دفع کلسیم بیش از حد طبیعی بود، ببینیم آیا بین میزان دفع کلسیم با میزان قند خون همزمان ارتباطی وجود دارد یا خیر؟، لذا با بررسی 50 کودک دیابتی که در شش ماهه دوم سال1379 به بیمارستان مرکز طبی کودکان مراجعه کرده بودند، به این نتیجه رسیدیم که فراوانی هیپرکلسیوری در بیماران 88% بود و ارتباط معنی داری با قند ادرار داشت و بطور معنی داری با افرادی که سالم هستند متفاوت بود. این تحقیق نشان دهنده تاثیر گلیکوزوری روی رشد بیماران است که می تواند مقداری از آن به علت دفع کالری باشد و مقداری به علت دفع کلسیم و نهایتا با کنترل مناسب قند خون میتوان از این دو به نحو چشمگیری کاست.

زمینه و اهداف: هیپرکلسیوری یک پدیده مهم است که با عوارض متعدد همراه است مانند درد کولیکی شکم و تشکیل سنگ در این مقاله برآنیم تا تاثیر بی حرکتی را به عنوان یک عامل مستعدکننده در دفع کلسیم در کودکان بستری شده در بیمارستان را مورد ارزیابی قرار دهیم.مواد و روش ها: مقادیر کلسیم و کراتینین ادراری در روز اول و روز هفتم در 37 کودک با سن بالای 2 سال پس از بستری در بیمارستان اندازه گیری شد تمام این کودکان بی حرکت مطلق بودند از طرفی تمام این مقادیر در 40 کودک نرمال بعنوان گروه کنترل نیز اندازه گیری شد.یافته ها: شیوع هیپرکلسیوری بصورت واضح در گروه مورد افزایش داشت (45% در مقابل 10%، P=0.0001). هماچوری میکروسکوپی در %30 بیماران با هیپرکلسیوری مشاهده شد.نتیجه گیری: هیپرکلسیوری در بیماران بی حرکت در فاز کاتابولیسم بصورت واضحی بالاتر از کودکان نرمال است و بیشترین نشانه دیده شده در بیماران هماچوری میکروسکوپی است که در ابتدا ممکن است مورد توجه قرار نگیرد.

زمینه: عوامل زمینه ساز زیادی شانس بروز عفونت ادراری را افزایش می دهند. در برخی مطالعه ها به نقش هیپرکلسیوری در ایجاد عفونت ادراری اشاره شده است.هدف: مطالعه به منظور ارزیابی وضعیت هیپرکلسیوری در کودکان مبتلا به عفونت ادراری انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی که در سال 1386 در مرکز آموزشی - درمانی کودکان قدس قزوین انجام شد، 50 کودک مبتلا به عفونت ادراری از نظر هیپرکلسیوری بررسی شدند. برای تعیین وجود هیپرکلسیوری از نسبت کلسیم بر کراتینین تصادفی ادرار بر حسب میلی گرم استفاده شد. متغیرهای سن، جنس، سابقه عفونت ادراری و هماچوری در گروه هیپرکلسیوریک و گروه با دفع طبیعی کلسیم در ادرار (نرموکلسیوریک) مقایسه شدند. داده ها با آزمون های آماری، تی و کای دو تحلیل شدند.یافته ها: از 50 کودک مبتلا به عفونت ادرای، 27 کودک (54%) به هیپرکلسیوری مبتلا بودند. اختلاف معنی داری بین دو گروه هیپرکلسیوریک و نرموکلسیوریک از نظر وجود یافته های سونوگرافی مشاهده شد (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، ضروری است هیپرکلسیوری در کودکان مبتلا به عفونت ادراری بررسی شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

کلسینوز تومورال یک ماهیت کلینیکی و هیستولوژیک نادر است که با رسوب قابل توجه فسفات کلسیم در بافت نرم زیر جلدی اطراف مفاصل بزرگ مشخص شده و غالبا در نوجوانان و بالغین جوان دیده می شود. کلسینوز تومورال می تواند با نئوپلاسم های بدخیم اشتباه شود. در این گزارش یک مورد از کلسینوز تومورال در یک دختر 8 ساله در ناحیه کلوتئال و بدون بیماری زمینه ای گزارش می گردد.